Zebûr Beşa 112

Kitêba Pîroz » Peymana Kevin » Zebûr 112

Zebûr 112 

1
Pesnê Xudan bidin!
Xwezî bi wan ku ji Xudan ditirsin,
Bi emrên wî gellek dilşa dibin!

2
Wê nîjada wan li rûyê erdê hêzdar be,
Wê nîjada rastan pîroz be.

3
Wê mala wî di firehî û dewlemendiyê de be,
Rastdariya wî her û her bimîne.

4
Ji bo rastan di tariyê de ronahî dertê:
Ew dilovan, keremdar û rastdar e.

5
Xwezî bi wî ku destfireh e û deyn dide,
Ew karên xwe bi dadperwerî dike!

6
Ew tu car naleqe,
Yê rastdar her û her tê bibîranîn.

7
Ew natirse ji xebera xerab,
Bi Xudan ewledar e, dilê wî bêleq e.

8
Ew mêrxas e, natirse,
Di dawiyê de, têkçûna dijminên xwe dibîne.

9
Wî belav kir, wî da hejaran;
Rastdariya wî her û her dimîne,
Qiloçê wî bilind dibe.

10
Yê xerab, vê dibîne, aciz dibe,
Diranên xwe diqirçîne, dihele, diqede.
Daxwaza xeraban tune dibe.