Zebûr Beşa 142

Kitêba Pîroz » Peymana Kevin » Zebûr 142

Maskîla Dawid, gava ku li şikeftê dua dikir. 

1
Ez bi dengê xwe hawar dikim li Xudan,
Bi dengê xwe ji Xudan re lava dikim.

2
Ez dirêjim ber wî, gazinên xwe,
Li pêş wî dibêjim, tengahiyên xwe.

3
Gava ku ruhê min di hundirê min de dixeriqe,
Tu bi riya min dizanî.
Li ser riya ku ez dimeşiyam, bi dizî dafik danîn.

4
Li aliyê min ê rastê binêre û bibîne,
Tu kes min nahesibîne,
Dera ku ez xwe bispêrimê nema,
Tu kes bala xwe nade min.

5
Ez li te dikim hawar, ya Xudan:
Min got, “Stargeha min
Li diyarê jîndaran, para min tu yî.”

6
Goh bide hawara min,
Çimkî ez pirr neçar im;
Tu min, ji yên ku min dipelçiqînin azad ke,
Çimkî ew xurttir in ji min.

7
Tu min ji zîndanê derîne,
Da ku ez spasî bidim navê te.
Hingê wê yên rast bipêçin dora min,
Çimkî tê qenciyê bikî bi min.